«عفاف» به معنای پارسایی و پاک دامنی و خودداری از کارهای حرام و زشت است و «عفت»، حالتی نفسانی است که بر شهوت غلبه کند. در عرب نیز به گُلی که در برگ هایش پوشیده شده باشد، «مُعفَّف» می گویند.

عفاف، روح پوشش است که سلامت روانی و جاذبه جسمانی را تضمین می کند. بانوی مسلمان، نماد عفت و حیا در جامعه است و پوشش زن، نگهبانی از نگاه های آلوده و پاسدار حرمت اوست. زیبایی صورت و سیرت از الطافی است که خداوند به رسم امانت در اختیار انسان قرار داده است و شکرانه نعمت زیبایی نیز حفظ عفت است. چنانچه علی علیه السلام می فرماید: «زَکاةُ الْجَمال العِفافُ؛ پاکیزگی زیبایی در عفت ورزی است.» این زیبایی به ویژه برای زنان سرمایه است و طبیعت هر سرمایه ای آن است که از یک سو سودمند و از سوی دیگر، فسادانگیز است که در حقیقت لطافت و زیبایی و جوانی با عفت پیشگی پاس داشته می شود. گفتنی است بی قید بودن در امور جنسی موجب پیری زودرس و گاه ناتوانی زودهنگام جنسی می شود و عفت پیشگی، جمال و جوانی را پایدارتر می سازد.

روح عفاف، کنترل کننده رفتار و متانت است که با حیا زیباتر می شود. خداوند در قرآن، دختران شعیب را نمادی از عفاف معرفی می کند و عفت ورزی آنان را با واژه «تَمْشی عَلَی اسْتِحیاءٍ» بیان می دارد و نجابت آنان به دلیل نوع راه رفتنشان را در حضور حضرت موسی تحسین می کند. دختر شعیب در بازگشت به پدر گفت: پدر، او را به خدمت گیر که او خدمت گزاری نیرومند و امانت دار است. حضرت شعیب علیه السلام گفت: نیروی وی را به کشیدن دلوها شناختم، ولی امانت داری او را چگونه شناختی؟ دختر گفت: موسی در بازگشت گفت راه را به من نشان بده و خودت از پشت سر بیا؛ زیرا ما دودمان یعقوب به پشت زنان نظر نمی افکنیم. بدین گونه او به خاطر پرواپیشگی، به امانت داری شناخته شد.

حضرت امام خمینی رحمه الله خطاب به بانوان می فرماید: «اسلام می خواهد شما را یک انسان کامل تربیت کند که بر دامن شما انسان های کامل تربیت شود. زن مربی جامعه است...»

پیام متن:

1. حقیقت عفاف، تنظیم کننده کردار آدمی است، و او را از لغزش ها باز می دارد و جمال و زیبایی او را پایدارتر می سازد.

2. عفاف در برابر رشد و پرورش فطرت و ایمان آدمی تأثیرگذار است.

بهره حقیقی هر مرد و زن با ایمان از زندگی، زیبا زیستن است. پروردگار می فرماید:

مَنْ عَمِلَ صالِحًا مِنْ ذَکَرٍ أَوْ أُنْثی وَ هُوَ مُوءْمِنٌ فَلَنُحْیِیَنَّهُ حَیاةً طَیِّبَةً وَ لَنَجْزِیَنَّهُمْ أَجْرَهُمْ بِأَحْسَنِ ما کانُوا یَعْمَلُونَ. (نحل: 97)

هر مرد و زنی که کردار شایسته انجام دهد و با ایمان باشد، آنان را زندگی نیکو و پاکیزه می دهیم و به بهتر از آنچه عمل کرده اند، می بخشیم.

این شایستگی، برگرفته از درون پاک و خویشتن داری انسان است. حق تعالی دراین باره می فرماید:

یا بَنی آدَمَ قَدْ أَنْزَلْنا عَلَیْکُمْ لِباسًا یُواری سَوْآتِکُمْ وَ ریشًا وَ لِباسُ التَّقْوی ذلِکَ خَیْرٌ ذلِکَ مِنْ آیاتِ اللّهِ لَعَلَّهُمْ یَذَّکَّرُونَ. (اعراف: 26)

ای فرزند آدم، بر شما پوششی فرستادیم تا زشتی هایتان را بپوشانید و تن را بیارایید و پوشش تقوا، نیکوترین جامه است و این [لباس] از نشانه های خداست تا نعمت های پروردگار را یاد آورند.

خداوند کریم در ادامه می فرماید:

یا بَنی آدَمَ لا یَفْتِنَنَّکُمُ الشَّیْطانُ کَما أَخْرَجَ أَبَوَیْکُمْ مِنَ الْجَنَّةِ یَنْزِعُ عَنْهُما لِباسَهُما لِیُرِیَهُما سَوْآتِهِما... . (اعراف: 27)

ای فرزند آدم، مبادا شیطان شما را بفریبد چنان که پدر و مادرتان را از بهشت بیرون ساخت و جامه عفت از تن آنان به در آورد تا زشتی هایشان را نمایان سازد.

در این آیات، از لباس ظاهری و باطنی سخن می رود که هر دو پوشش انسانند.

تکرار واژه «سوآت» در آیات یادشده، نشانه آن است که لباس در پوشاندن اعضای بدن و عیب های آن و پوشاندن عضوهایی که آشکار بودن آن موجب شرمندگی انسان می شود، نقش بسیار مهمی دارد. حکایت حضرت آدم و حوا، فطری بودن نیاز به پوشش را اثبات می کند. زندگی آدم و حوا و غارنشینان نخستین که با برگ درخت و پوست حیوانات، خود را می پوشاندند، ثابت می کند که نیاز به پوشش، به مرور زمان و بر اثر پیدایش تمدن ها شکل نگرفته، بلکه از همان آغاز با بشر همراه بوده است.

استاد مطهری درباره انتخاب پوشش زن می نویسد:

دقیق ترین آنها (نظریه ها) این است که حیا و عفاف و ستر و پوشش، تدبیری است که خود زن با یک نوع الهام برای گران بها کردن خود و حفظ موقعیت خود در برابر مرد به کار برده است.

یکی از فایده های ارزشمند پوشش، حفظ اصالت خانواده است.

پیام متن:

1. لباس، وسیله ای برای پوشش و عفت ظاهری و باطنی است.

2. پوشش، نیاز فطری انسان هاست.

مزايا و فوايد با حجاب بودن چيست در صورتيکه من با توجه به شرايط سنين جواني دوست دارم خود را آرايش و زيبا کنم؟

حجاب و پوشش در جنبه‌هاي مختلف داراي آثار و فوايد زيادي است که بعضي از مهم‌ترين آن عبارتند از:

الف: فايده حجاب در جنبه فردي: يعني اينکه حجاب براي خود شخص چه فائده‌اي دارد: حجاب باعث ايجاد آرامش رواني بين افراد جامعه است که بوسيله آن احساسات جنسي تحريک نمي شود ودرمقابل فقدان حجاب وآزادي معاشرتهاي بي بند وبارميان زن ومرد هيجانهاي جنسي را بالا مي‌برد و زمينه را براي فساد اجتماع مهيا مي‌کند حجاب موجب مي‌شود که انسان حفظ شود يعني حجاب، حفاظ انسان است.

به اين مثال دقت کنيد. شما مي‌دانيد که سيمهاي برق داراي بار مثبت و منفي است يعني 2 تا رشته سيم وجود دارد که يکي مثبت و ديگري منفي است و اين سيمها داراي روکش پلاستيکي است زيرا اگر لخت باشند جرقه ايجاد شده و موجب آتش‌سوزي مي‌شود و لذا بوسيله روکش پلاستيکي بين 2 تا سيم حجاب قرار مي‌دهند تا موجب آتش‌سوزي و اتفاقات ناگوار نشود.

حال زن و مرد بيگانه همانند 2 رشته سيم مثبت و منفي هستند اگر بين آنها حجابي نباشد موجب فساد و خرابي مي‌شود.

و چه زيبا فرموده است استاد شهيد مرتضي مطهري که مي‌گويد: حجاب مصونيت است نه محدوديت (1) معني اين جمله دختر عزيزم اين است که حجاب باعث نمي‌شود که انسان در محدوديت و اسارت واقع شود بلکه حجاب او را حفظ مي‌کند مثلاً اگر از شما بپرسم که خانه‌اي که درآن زندگي مي کنيد شما را محدود واسير کرده است ويا شما را حفظ مي‌کند؟مسلماً مي گوييد ما درخانه احساس امنيت مي کنيم وخانه ما را ازشر دزدان يا سرما وگرما و...حفظ مي کند.

پس هيچ کس نمي گويد که من درخانه اسير هستم وخانه مرا محدود مي کند دوست دارم هميشه درخيابان وبيابان زندگي کنم. وهمين لباسي که مي پوشيم، هيچ کس نمي گويد اين پيراهن يا شلوار مرا محدود کرده، دوست دارم لخت باشم، بلکه مي‌گويد اين لباس مرا حفظ مي کند. پس حجاب هم انسان را از نامحرمان وانسانهاي شهوت ران وهوس ران حفظ مي‌کند

مثالي ديگر بزنم، تا زماني که درشيشه عطر بسته باشد، عطر داخل آن هم محفوظ خواهد بود ولي به محض اينکه چند ساعتي سرشيشه عطر برداشته شود عطر داخل آن مي پرد وتنها شيشه خالي بدون عطر مي ماند که کسي بدان ميلي ندارد يعني ديگرازآن استفاده نمي کنند.

وحجاب هم همانند سرشيشه عطر است که بوي خوش وزيبايي وحلاوت وطراوت زنها را حفظ مي کند وبا برداشتن حجاب، آن زيبايي وحلاوت هم از بين مي رود رمز زيبايي زنهاي مسلمان هم همين حجاب است.

پس زيبايي زن ودختر مسلمان درحجاب است نه در بي بندوباري وبي حجابي، آن که زيبايي نيست. زن تا مي تواند بايد زيبايي وآرايش خودرا براي شوهر وهمسر خود محفوظ دارد نه آنکه زيبايي خودرا مجاني نثار مردان نامحرم کند شما غنچه را درنظر بگيريد، هيچ کس هوس چيدن آن را نمي کند اما همين که غنچه بازبشود وزيبايي هاي خود را نمايان کند آن را مي چينند ووقتي هم که آن را چيدند، چند روزي هم ممکن است درجاي مناسب قرار دهند مثلاً دريک شيشه آب اما کم کم پژمرده وپرپرمي شود وآن وقت آن را درسطل آشغال مي اندازند همانطور وقتي که شما دختر عزيزم وديگر دختران اين جامعه اسلامي تا درحجاب باشيد همچون غنچه هستيد. هيچ‌کس هوس چيدن شما را ندارد. و دست طمع و تصرف به سمت شما دراز نمي کند اما همين که اين حجاب را کنار گذاريد مورد طمع ديگران واقع خواهيد شد.

ما مي‌بينيم که دختراني معصوم و نا آگاه که زيبايي خود را نشان دادند يعني از غنچه حجاب بيرون آمدند چگونه مورد تعرض مردان بولهوس قرار گرفتند و بعد از مدتي که از آنها استفاده کردند و خوش گذراندند آن دختران را که ديگر پرپر شده‌ بودند، بيرون انداختند و بعد موجب پشيماني آنها مي‌شوداگر پر طاووس را از او بگيري و عريان بشود چقدر زيبايي خود را از دست مي‌دهد. در حقيقت حجاب براي زن همانند پر براي طاووس است: پوشش براي شير زن آگاه چون پر بود که زينت طاووس است

1- ب: فايده حجاب در بعد خانوادگي : اگر لذت‌هاي جنسي فقط در محيط خانواده و در چارچوب ازدواج مشروع باشد موجب اتصال و پيوند قوي ميان زن و شوهر شده و در نتيجه کانون گرم خانواده مستحکم‌تر مي‌شود. و بر عکس حجاب و اينکه زن زينت و زيبايي خود را نثار همه کند موجب انهدام خانواده مي شود. (2) اميدوار هستيم که خداوند به همه ما توفيق عمل به دستورات انسان‌ساز اسلام و قرآن بدهد.

منبع : پایگاه تخصصی حجاب (عروج)

مولوی ، عارف نازك انديش و دوربين خودمان مثلی بسيار عالی در اين‏ زمينه می‏آورد ، اول درباره تسلط معنوی زن بر مرد می‏گويد :

زين للناس حق آراسته است

زانچه حق آراست چون تانند رست

چون پی يسكن اليهاش آفريد

كی تواند آدم از حوا بريد

رستم زال ار بود ، وز حمزه بيش

هست در فرمان اسير زال خويش

آنكه عالم مست گفتارش بدی

كلمينی يا حميرا می‏زدی

آنگاه راجع به تأثير حريم و حائل ميان زن و مرد در افزايش قدرت و محبوبيت زن و در بالا بردن مقام او و در گداختن مرد در آتش عشق و سوز ، مثلی لطيف می‏آورد : آنها را به آب و آتش تشبيه می‏كند ، می‏گويد مثل مرد مثل آب است و مثل زن مثل آتش ، اگر حائل از ميان آب و آتش برداشته‏ شودآب بر آتش غلبه می‏كند و آنرا خاموش می‏سازد ، اما اگر حائل و حاجبی‏ ميان آن دو برقرار گردد مثل اينكه آب را در ديگی قرار دهند و آتش در زير آن ديگ روشن كنند ، آنوقت است كه آتش آب را تحت تأثير خود قرار می‏دهد ، اندك اندك او را گرم می‏كند و احيانا جوشش و غليان در او به وجود می‏آورد ، تا آنجا كه سراسر وجود او را تبديل به بخار می‏سازد می‏گويد :

آب غالب شد بر آتش از لهيب

زآتش او جوشد چو باشد در " حجيب "

چونكه ديگی حايل آمد آن دو را

نيست كرد آن آب را كردش هوا

مرد برخلاف آنچه ابتدا تصور می‏رود ، در عمق روح خويش از ابتذال زن و از تسليم و رايگانی او متنفر است . مرد هميشه عزت و استغناء و بی‏ اعتنائی زن را نسبت به خود ستوده است ابن العفيف می‏گويد :

تبدی النفار دلالا و هی آنسه

يا حسن معنی الرضا فی صوره الغضب

نظامی می‏گويد :

چه خوش نازی است ناز خوبرويان

زديده رانده را از ديده جويان

به طور كلی رابطه‏ای است ميان دست نارسی و فراق از يك طرف و عشق و سوز و گرانبهائی از طرف ديگر ، همچنانكه رابطه‏ای است ميان عشق و سوز از يك طرف و ميان هنر و زيبائی از طرف ديگر ، يعنی عشق در زمينه فراقها و دست نارسی‏ها می‏شكفد و هنر و زيبائی در زمينه عشق رشد و نمو می‏يابد برتراند راسل می‏گويد : " از لحاظ هنر مايه تأسف است كه به آسانی به زنان بتوان دست يافت‏ و خيلی بهتر است كه وصال زنان دشوار باشد بدون آنكه غير ممكن گردد "